Jeżeli w wypadku nikt nie został zabity lub ranny, nie ma obowiązku wzywania policji. Jeżeli jednak sprawca wypadku nie poczuwa się do winy, albo podane przez niego dane budzą wątpliwości, warto to zrobić, bo notatka urzędowa stanowi dla ubezpieczyciela dowód, że określone zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Dobrze też upomnieć się, aby na pewno ujęci zostali w niej poszkodowani pasażerowie. Jeżeli na kierowcę zostanie nałożony mandat karny, a ten nie odmówi jego przyjęcia, kwestia odpowiedzialności zostaje szybko rozstrzygnięta.

Jeżeli w wypadku nie ma zabitego lub rannego samochód należy niezwłocznie usunąć z miejsca wypadku, aby nie powodował zagrożenia lub tamowania ruchu. W takiej sytuacji warto najpierw wykonać zdjęcie układu pojazdów, choćby przy użyciu telefonu komórkowego.

W takiej sytuacji należy stosować się do ogólnych zasad postępowania po wypadku z modyfikacjami wynikającymi z art. 44 ust. 2 ustawy prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym jeżeli w wypadku jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest obowiązany ponadto:

1. udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać pogotowie ratunkowe i Policję;
2. nie podejmować czynności, które mogłyby utrudnić ustalenie przebiegu wypadku;
3. pozostać na miejscu wypadku, a jeżeli wezwanie pogotowia lub Policji wymaga oddalenia się - niezwłocznie powrócić na to miejsce.

Oznaczenie pojazdu po wypadku uzależnione jest od tego, gdzie doszło do zdarzenia. Zgodnie z art. 50 ustawy prawo o ruchu drogowym, kierujący pojazdem jest obowiązany sygnalizować postój pojazdu silnikowego lub przyczepy z powodu uszkodzenia lub wypadku:

1) na autostradzie lub drodze ekspresowej - w każdym przypadku;
2) na pozostałych drogach twardych:
a) poza obszarem zabudowanym - w razie postoju na jezdni w miejscu, w którym jest to zabronione, a na poboczu, jeżeli pojazd nie jest widoczny z dostatecznej odległości,
b) na obszarze zabudowanym - w razie postoju na jezdni w miejscu, w którym zatrzymanie jest zabronione.
2. Postój pojazdu, o którym mowa w ust. 1, należy sygnalizować w sposób następujący:
1) na autostradzie lub drodze ekspresowej - przez:
a) włączenie świateł awaryjnych pojazdu, a jeżeli pojazd nie jest w nie wyposażony, należy włączyć światła pozycyjne,
b) umieszczenie ostrzegawczego trójkąta odblaskowego w odległości 100 m za pojazdem; trójkąt ten umieszcza się na jezdni lub poboczu, odpowiednio do miejsca unieruchomienia pojazdu;
2) na pozostałych drogach:
a) poza obszarem zabudowanym - przez umieszczenie w odległości 30-50 m za pojazdem ostrzegawczego trójkąta odblaskowego i włączenie świateł awaryjnych; w razie gdy pojazd nie jest wyposażony w światła awaryjne, należy włączyć światła pozycyjne,
b) na obszarze zabudowanym - przez włączenie świateł awaryjnych, a jeżeli pojazd nie jest w nie wyposażony, należy włączyć światła pozycyjne i umieścić ostrzegawczy trójkąt odblaskowy za pojazdem lub na nim, na wysokości nie większej niż 1 m.
3. Sygnalizowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, obowiązuje przez cały czas postoju pojazdu.

Jeżeli w wypadku nikt nie został zabity lub ranny, nie ma obowiązku wzywania pogotowia . Nie oznacza to, że jeżeli osoby uczestniczące w wypadku mają mniej widoczne obrażenia nie można tego zrobić. Często szok pourazowy powoduje, że osoby uczestniczące w wypadku komunikacyjnym bagatelizują doznane obrażenia. Jeżeli pojawiły się objawy takie jak zawroty głowy, nudności, utrata równowagi zachodzi wysokie ryzyko następstw o charakterze neurologicznym. Nawet jeżeli pogotowie nie zostało wezwane należy niezwłocznie zgłosić się do szpitala lub lekarza pierwszego kontaktu jeżeli stwierdzi się jakiekolwiek niepokojące objawy i dolegliwości, które nie występowały przed wypadkiem.

Odpowiedzialność kierowcy wiąże się z "ruchem" pojazdu, ale pojęcie to w prawie ma szersze znaczenie niż w języku potocznym.

Zgodnie z art. 2 ustawy prawo o ruchu drogowym

"postój pojazdu"- unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające dłużej niż 1 minutę

co oznacza, że w myśl tego przepisu pojazd znajduje się w ruchu w przypadku unieruchomienia pojazdu niewynikającego z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwającego nie dłużej niż 1 minutę, oraz każdego unieruchomienia pojazdu wynikającego z tych warunków lub przepisów

W wyroku Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 11 grudnia 1972 r., I CR 550/72 wskazano, że

Szkodą wyrządzoną przez ruch pojazdu mechanicznego w rozumieniu art. 436 kc w związku z art. 435 kc jest zarówno szkoda, wyrządzona od chwili uruchomienia silnika, jak i szkoda pozostająca w normalnym związku przyczynowym z działaniem silnika podczas jego uruchamiania.

Zgodnie z art. 34 ust 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK

Za szkodę powstałą w związku z ruchem pojazdu mechanicznego uważa się również szkodę powstałą:

1. przy wsiadaniu do pojazdu mechanicznego i wysiadaniu z niego;
2. bezpośrednio przy załadowaniu i rozładowaniu pojazdu mechanicznego;
3. podczas zatrzymania, postoju lub garażowania.

Zakres szkód związanych z ruchem pojazdów, za które odpowiadają zakłady ubezpieczeń jest więc bardzo szeroki. Powyższe regulacje wskazują, że niemal każda szkoda, której powstanie związane jest z samochodem objęta jest ryzykiem jego posiadacza.

Ustawodawca przewidział takie sytuacje gdy poszkodowany w pewnym stopniu przyczynił się do wypadku, lub do zwiększenia szkód powstałych w jego wyniku. Zgodnie z art. 362 k.c.

Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron.

Oznacza to, że poszkodowany otrzyma odszkodowanie, ale będzie ono odpowiednio zmniejszone.

Szkodę można zgłosić, jeżeli roszczenia nie są przedawnione:

Art. 442¹ § 1. k.c. Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

Istnieją wyjątki od tej reguły. Przepisy przewidują bowiem okoliczności, które wyłączają odpowiedzialność kierowcy, czyli tzw. przesłanki egzoneracyjne. Tak więc zgodnie z powołanym już art. 436 § 1 k.c. w związku z art. 435 § 1 k.c. samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez jego ruch

Jeżeli zatem szkoda związana z ruchem pojazdu, ale jednocześnie zaistniała choćby jedna z powołanych okoliczności odszkodowanie nie należy się.

Należy jednak pamiętać, o następujących normach:

Art. 426 k.c. Małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę.

Art. 425. § 1 k.c. Osoba, która z jakichkolwiek powodów znajduje się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, nie jest odpowiedzialna za szkodę w tym stanie wyrządzoną.

Osoby, o których mowa w tych przepisach zgodnie z prawem nie mogą ponosić winy, a co za tym idzie, ich wina nie może być wyłączną przyczyną powstania szkody. Oznacza to, że nawet jeżeli zachowanie takiej osoby było wyłączną przyczyną wypadku i tak otrzyma ona odszkodowanie, ale ulegnie ono zmniejszeniu.

Przytoczone regulacje prawne określają zasady odpowiedzialności posiadaczy samochodów oraz zakres tej odpowiedzialności. Poszkodowany aby uzyskać należne świadczenia nie musi jednak występować na drogę sądową przeciwko sprawcy wypadku. Zgodnie z art. 19 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (dalej ub.obow.)

Poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Posiadacze samochodów mają obowiązek zawarcia polisy OC, czyli ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Istotę takiego ubezpieczenia wyjaśnia:

Art. 822. § 1 k.c. Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia.

W przypadku ubezpieczenia OC komunikacyjnego odpowiedzialność ubezpieczyciela jest jeszcze szersza, gdyż jak stanowi art. 35. ub.obow.

Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu.

Oznacza to, że ubezpieczyciel ma obowiązek wypłaty odszkodowania zarówno za szkody wyrządzone przez posiadacza samochodu, jak i inne osoby które będą nim kierowały. Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność w takim zakresie jak sam sprawca, do wyczerpania sumy gwarancyjnej wynoszącej 2,5 mln euro. Została ona jednak ograniczona w art. 38 ust. 1 ub.obow. Zgodnie z tym przepisem

Zakład ubezpieczeń nie odpowiada za szkody:

1. polegające na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie mienia, wyrządzone przez kierującego posiadaczowi pojazdu mechanicznego; dotyczy to również sytuacji, w której posiadacz pojazdu mechanicznego, którym szkoda została wyrządzona, jest posiadaczem lub współposiadaczem pojazdu mechanicznego, w którym szkoda została wyrządzona;
2. wynikłe w przewożonych za opłatą ładunkach, przesyłkach lub bagażu, chyba że odpowiedzialność za powstałą szkodę ponosi posiadacz innego pojazdu mechanicznego niż pojazd przewożący te przedmioty;
3. polegające na utracie gotówki, biżuterii, papierów wartościowych, wszelkiego rodzaju dokumentów oraz zbiorów filatelistycznych, numizmatycznych i podobnych;
4. polegające na zanieczyszczeniu lub skażeniu środowiska.

Oznacza to, że poszkodowany nie otrzyma za takie szkody odszkodowania od ubezpieczyciela, ale może domagać się ich wyrównania bezpośrednio od sprawcy.

Pozostałe roszczenia mogą być zgłoszone do ubezpieczyciela.

Nie. Votum SA nie pobiera z góry żadnych opłat. Nasze honorarium ma charakter succes fee. Oznacza to, że Klient płaci za usługę dopiero po uzyskaniu na jego rzecz odszkodowania. Dzięki temu nasza usługa dostępna jest nawet dla osób które po wypadku nie dysponują środkami na obsługę prawną.

Na rynku działa wiele podmiotów oferujących pomoc osobom poszkodowanym w wypadkach. Votum SA to największa firma tego typu, jako jedyna działająca w formie spółki akcyjnej. Votum SA zatrudnia największy zespół fachowców, w tym prawników, tłumaczy przysięgłych, biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków, osoby z wieloletnim doświadczeniem w pracy u ubezpieczycieli, doktorantów nauk prawnych, autorów publikacji w prasie fachowej. Dodatkowo Votum SA podnosi kwalifikacje swoich pracowników poprzez system szkoleń wewnętrznych. Nasza przewaga to kwalifikacje, doświadczenie i gwarancja bezpieczeństwa.

Tak. Przyjęliśmy do stosowania Kanon Dobrych Praktyk Rynku Finansowego, w którym zobowiązujemy się do zapewnienia naszym Klientom procedur reklamacyjnych. Votum SA zapewnia swoim Klientom najwyższy poziom obsługi prawnej. Niemniej jednak wszystkie sygnały odnośnie funkcjonowania Votum SA od naszych Klientów, traktujemy bardzo uważnie, aby zapewnić im jak największy komfort i wciąż podnosić jakość naszych usług.

Tak. Votum SA jako uhonorowana certyfikatem Przejrzysta Firma (link) ceni sobie pełną transparentność finansową. Po przyznaniu środków Klient otrzymuje szczegółowe rozliczenie na piśmie ze wskazaniem uzyskanych kwot i potrąceń od nich. Jednocześnie Klient otrzymuje fakturę VAT.

Tak. Votum SA informuje pisemnie o podejmowanych czynnościach oraz ich spodziewanych wynikach. Ponadto do dyspozycji naszych Klientów jest Dział Obsługi Klienta, który dzięki danym ze zintegrowanego systemu komputerowego przekazuje bieżące informacje, m.in. przypominają naszym Klientom o komisjach lekarskich. Klient może także osobiście kontaktować się przedstawicielem regionalnym.